Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 196η: "Ὁ Νεομάρτυρας Ἅγιος Ἰωάννης: Τὸ εὐωδιαστὸ λουλούδι τῆς Κόνιτσας"











ν Δελβινακί τῇ 6ῃ Σεπτεμβρίου  2016
ριθ.  Πρωτ.: 75

 
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  196η

ΘΕΜΑ: Ὁ Νεομάρτυρας Ἅγιος Ἰωάννης: Τὸ εὐωδιαστὸ λουλούδι τῆς Κόνιτσας

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,
-Α-
            Ἡ Τουρκοκρατία, γιὰ τετρακόσια (400) χρόνια στὴν Νότια Ἑλλάδα, καὶ πεντακόσια (500) στὴν Ἤπειρο, στὴν Μακεδονία καὶ στὴν Θράκη, ἦταν μιὰ ἀπὸ τὶς δυσκολότερες περιόδους τῆς ἐθνικῆς μας Ἱστορίας. Οἱ κατακτητές, βάρβαροι καὶ φανατικοὶ μουσουλμᾶνοι, δὲν ἄφηναν τοὺς χριστιανοὺς νὰ ἐκδηλώνουν τὴν πίστη τους. Κι' ὄχι μόνο αὐτό, ἀλλὰ ἔκαναν καὶ ἐπίμονες προσπάθειες νὰ προσηλυτίσουν στὸν μωαμεθανισμό, κυρίως νέα παιδιά, ἀγόρια καὶ κορίτσια, μὲ τὸ δόλωμα μιᾶς ζωῆς μέσα στὰ πλούτη, στὴ χλιδὴ καὶ τὶς ἀνέσεις. Κάποιοι ἀπὸ τοὺς νέους χριστιανοὺς λύγιζαν καὶ γινόντουσαν ἀρνησίθρησκοι. Ἄλλοι ἔμεναν σταθεροὶ στὴν Ὀρθόδοξη Πίστη, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑποφέρουν βασανιστήρια καὶ θάνατο μαρτυρικό. Καί, φυσικά, οὔτε λόγος ὅτι ἕνας μουσουλμάνος, καί, μάλιστα, νέος στὴν ἡλικία, μποροῦσε νὰ γίνῃ χριστιανός. Τὸ ἀποτέλεσμα θὰ ἦταν ἡ ἄμεση θανάτωσή του.
-Β-
Καὶ ὅμως !  Βρέθηκε στὴν Κόνιτσα ἕνα μουσουλμανόπουλο ποὺ τόλμησε νὰ γυρίσῃ τὴν πλάτη στὸν Μωάμεθ καὶ ν' ἀνοίξῃ τὰ μάτια του στὸν Χριστό. Ποιός, ἀλήθεια, θὰ μποροῦσε νὰ πιστέψῃ, ὅτι ὁ γιὸς τοῦ Σέχη τῆς Κόνιτσας, ὁ νεαρὸς Χασάν, θὰ γινόταν χριστιανός !  Γιατὶ οὔτε ἡ θέση τοῦ πατέρα του, οὔτε ὁ κοινωνικὸς περίγυρος θὰ ἐπέτρεπαν μιὰ τέτοια προσβολή, νὰ γίνῃ ὁ Χασὰν "γκιαούρης", δηλαδὴ "ἄπιστος" ! Ἀλλ' ὁ Θεός, ποὺ "διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν"καὶ "ἀθετεῖ λογισμοὺς ἀρχόντων", οἰκονόμησε τὰ πράγματα, ὥστε ὁ Χασὰν νὰ βρεθῇ ἀρχικὰ στὰ Γιάννενα καὶ στὴ συνέχεια στὸ Βραχώρι - στὸ σημερινὸ Ἀγρίνιο. Δὲν γνωρίζουμε τὸν λόγο αὐτῆς τῆς μετακινήσεως. Ὅλα, ὅμως, εἶναι μέσα στὰ σοφὰ σχέδια τοῦ Θεοῦ. "Τοῖς ἀγαπῶσιν τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν" (Ρωμ. η΄ 28).
-Γ-
Ἐκεῖ, στὸ Ἀγρίνιο, ὁ Χασὰν φαίνεται ὅτι ἦλθε σὲ ἐπικοινωνία μὲ εὐσεβεῖς χριστιανούς, τῶν ὁποίων ἡ πίστη καὶ ἡ συνειδητὰ χριστιανικὴ ζωὴ ἐμίλησαν βαθειὰ στὴν ἁγνὴ ψυχὴ τοῦ νεαροῦ μουσουλμάνου. Ἄρχισε, ἔτσι, μιὰ ζύμωση καὶ μιὰ ἁγία  ἀλλοίωση μέσα του. Μιὰ ἕλξη πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία, ποὺ παρὰ τὶς πιέσεις καὶ τοὺς διωγμούς, σκόρπιζε γύρω της τὸ ζωηφόρο φῶς στὶς ψυχές. Ἔτσι, ὁ Χασὰν δήλωσε στοὺς προεστῶτες, πὼς ἐπιθυμοῦσε νὰ γίνῃ χριστιανός. Ἡ δήλωση αὐτὴ προκάλεσε χαρά, ἀφοῦ ἕνας ἀλλόπιστος θὰ γινόταν μέλος τῆς Ὀρθοδοξίας. Παράλληλα, ὅμως, δημιούργησε καὶ ἔντονο προβληματισμό. Γιατὶ οἱ καιροὶ ἦταν δύσκολοι, καὶ μιὰ ἀλλαξοπιστία ἑνὸς μουσουλμάνου θὰ εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα ὄχι μόνο τὴν θανάτωσή του, ἀλλὰ καὶ σκληρὰ μέτρα ἐναντίον τῶν χριστιανῶν τοῦ Ἀγρινίου.
-Δ-
Ἀλλά, ἀφοῦ ἡ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶχε ἀρχίσει τὸ ἔργο της στὴν ψυχὴ τοῦ Χασάν, ποιός, ἀλήθεια, μποροῦσε νὰ τὴν σταματήσῃ ; Ἡ λύση βρέθηκε. Ὁ Χασὰν θὰ πήγαινε στὴν Ἰθάκη, ποὺ βρισκόταν στὴν κυριαρχία τῶν Ἑνετῶν. Ἐκεῖ θὰ γινόταν ἡ Κατήχηση καὶ τὸ Βάπτισμα, καὶ κατόπιν ὁ νεοφώτιστος χριστιανὸς θὰ ἐπέστρεφε στὸ Ἀγρίνιο. Ἔτσι κι' ἔγινε. Μετὰ τὴν ἐπιστροφή του, ὁ Ἰωάννης νυμφεύθηκε μιὰ σεμνὴ Ἑλληνοπούλα καὶ ζοῦσε σὰν ὑποδειγματικὸς χριστιανός, ἐργαζόμενος ὡς ἀγροφύλακας στὸν Μαχαλᾶ (σημερινὲς Φυτεῖες τοῦ Ἀγρινίου).
-Ε-
Ἀλλὰ ὁ σατανᾶς εἶχε φρυάξει, γιατὶ τὸ τρόπαιό του τὸ πῆραν οἱ χριστιανοί. Καὶ ἡ ἐκδίκησή του δὲν ἄργησε νὰ ἔλθῃ. Ὁ Σέχης τῆς Κόνιτσας ἀνακάλυψε, ἄγνωστο πῶς, ὅτι ὁ γιός του εἶχε γίνει χριστιανός. Αὐτὴ ἡ "ντροπή" ἔπρεπε ἀμέσως νὰ διορθωθῇ. Ὁ Ἰωάννης συνελήφθη. Στὸ δικαστήριο ἀρνήθηκε νὰ ξαναγίνῃ μουσουλμᾶνος. Ἀντίθετα, ἔμεινε σταθερὸς στὴν χριστιανική του ὁμολογία, παρὰ τὰ καλοπιάσματα καὶ τὶς ἀπειλές. Ἡ ἀπόφαση, φυσικά, ἦταν νὰ ἀποκεφαλισθῇ. Καὶ πραγματικά, στὶς 23 Σεπτεμβρίου 1814, ἡ ὡραία καὶ δυνατὴ ψυχὴ τοῦ Ἰωάννη πέταξε στὸν Οὐρανὸ καὶ προστέθηκε στὴν στρατιὰ τῶν Νεομαρτύρων.
Αὐτὸ τὸ εὐωδιαστὸ λουλούδι γιορτάζει ἡ Κόνιτσα στὶς 22 καὶ 23 Σεπτεμβρίου.
α) Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου, ὥρα 7 μ.μ. θὰ ψαλῇ Μέγας Πανηγυρικὸς Ἑσπερινός.
β) Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου, κυριώνυμη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς, ὁ Ὄρθρος καὶ ἡ Θεία Λειτουργία. Ὅλες οἱ Ἀκολουθίες θὰ γίνουν στὸν Ἱ. Ναὸ τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ.
Ὅλοι πρέπει νὰ δώσουμε τὸ "παρὼν" στὴν ἑορτὴ τῆς μνήμης τοῦ συμπολίτη μας Νεομάρτυρος Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ ἐκ Κονίτσης. Μᾶς περιμένει.

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης
Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ




Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016

Ψήφισμα 22ου Γενικοῦ Ἱερατικοῦ Συνεδρίου ΙΜΔΠΚ



                                                        
    





  Ἐν Δελβινακίῳ τῇ  6ῃ Σεπτεμβρίου 2016

 ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

             Πραγματοποιήθηκε καὶ φέτος τὸ (22ο) Γενικὸ Ἱερατικὸ Συνέδριο τῆς Μητροπόλεώς μας, στὴν Ἱ. Μονὴ Ταξιαρχῶν («Γκούρας») κοντὰ στὸ Ἀηδονοχώρι Κονίτσης, στὶς 5 καὶ 6 Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ.
            Οἱ σύνεδροι Ἱερεῖς, ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Σεβ/του κ. ΑΝΔΡΕΟΥ εἶχαν τὴν εὐκαιρία νὰ ἀκούσουν ὡραῖες (εὐαγγελικὲς) Εἰσηγήσεις καὶ νὰ προβληματισθοῦν σὲ καίρια ζητήματα τῆς Ἱερατικῆς ζωῆς καὶ τῆς διακονίας μέσα στὴν Ἐκκλησία, καὶ μάλιστα στοὺς σημερινούς, τόσο δύσκολους καιρούς. Ἀκόμη, εἶχαν τὴν εὐκαιρία νὰ συμπροσευχηθοῦν τόσο στὸν Ἑσπερινό, ὅσο καὶ στὴν Θεία Λειτουργία, καθὼς καὶ νὰ συμμετάσχουν στὸ τρισάγιο ποὺ τελέσθηκε ἐπὶ τοῦ τάφου τοῦ ἀοιδίμου Ἱεράρχου ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, στὴν Ἱ. Μονὴ τῆς Παναγίας Μολυβδοσκέπαστης. Μετὰ τὸ πέρας τοῦ Συνεδρίου οἱ αἰδεσιμώτατοι πατέρες ἐνέκριναν διὰ βοῆς τὸ ἀκόλουθο
ΨΗΦΙΣΜΑ
            «1) Δοξάζουμε τὸν Δομήτορα τῆς Ἐκκλησίας μας Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, καὶ γιὰ τὴν εὐλογία τοῦ φετινοῦ Ἱερατικοῦ μας Συνεδρίου.
            2) Μᾶς λυπεῖ ἡ προσπάθεια κάποιων πολιτικῶν κύκλων νὰ βάλουν στὸ περιθώριο τὴν Ἐκκλησία, τὴν τροφὸ καὶ φρουρὸ τοῦ Ἔθνους, ἐνῷ τὴν κατηγοροῦν ὅτι δῆθεν ἔχει «τεράστια περιουσία», τὴν ὁποία πρέπει νὰ παραδώσῃ στὸ Κράτος. Πρέπει, ὅμως, ὅλοι νὰ γνωρίζουν ὅτι, σήμερα, ἡ Ἐκκλησία ἔχει μόνο 4% ἀπὸ τὴν ἄλλοτε, ὄντως μεγάλη, περιουσία της, τὴν ὁποία εἴτε ἅρπαξε αὐθαίρετα ἡ Πολιτεία, χωρὶς νὰ δώσῃ καμμιὰ ἀποζημίωση, εἴτε ἡ Ἴδια ἡ Ἐκκλησία τὴν ἐδώρησε ἁπλόχερα, γιὰ εὐαγεῖς σκοπούς.
            3) Ἀνησυχοῦμε γιὰ τὴν πρόθεση τῆς Πολιτείας, ὅπως ἀποτυπώνεται στὰ Μ.Μ.Ε., γιὰ τὴν κατάργηση τῆς προσευχῆς καὶ τοῦ ἐκκλησιασμοῦ, ὅπως καὶ τῶν παρελάσεων τῶν Σχολείων στὶς ἐθνικὲς ἐπετείους. Ἰδιαίτερα ἀνησυχοῦμε γιὰ τὸ πνεῦμα τῆς ἀναρχίας, τῆς ἀσυδοσίας καὶ τῆς ἐγκληματικότητας, ποὺ αὐξάνει ἡμέρα μὲ τὴν ἡμέρα στὴν Χώρα. Καὶ ἐπειδὴ φοβόμαστε πὼς ἡ μεταλλαγὴ τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν ἀπὸ κατηχητικὸ σὲ θρησκειολογικὸ θὰ προκαλέση μεγάλη σύγχυση στὸν μαθητόκοσμο καὶ στὴν Κοινωνία, ζητοῦμε νὰ παραμείνῃ τὸ μάθημα ὅπως εἶναι μέχρι σήμερα.
            4) Ἐπειδή, στὴν ἀκριτική μας Ἐπαρχία παρακολουθοῦμε στενὰ τὸ Βορειοηπειρωτικὸ Ζήτημα, καλοῦμε ὅλα τὰ κόμματα καὶ τοὺς φορεῖς νὰ μὴν ἐφησυχάζουν, ἀλλὰ νὰ βάλουν φρένο στὶς ἀνθελληνικὲς μεθοδεύσεις τῶν Ἀλβανῶν καὶ τῶν «Τσάμηδων». Τέλος,
            5) Προσευχόμαστε ἐκτενῶς καὶ ζητᾶμε ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ δώσῃ ὁμόνοια καὶ ἀγάπη σὲ ὅλους τοὺς Ἕλληνες καὶ σύντομα νὰ μᾶς ἐξαγάγῃ «εἰς ἀναψυχήν»».   

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως).